एकदाच…

येता तुझी आठवण
सुने सुने होई मन
किर्र किर्र चांदवा नि
झुरे एकटाच घन

जळे जेव्हा सांजवात
तुटे आत अंतरात
तुझी आठवण येई
मुख न्हाई आसवांत

का रे गेलास सोडून
मला इथे एकटीला
आता दु:खाची सोबत
अन जीव खोळंबला

जीव मागतो मरण
एकाकी हा विटलासे
कसे पडले उलटे
माझ्या नशिबाचे फासे

काय दैवात लिहिले
ते का कधी चुकायचे?
इथे जगता जगता
पुन्हा पुन्हा मरायचे

कधी वाटे दूरदेशी
रमेल का तुझे मन?
का तुलाही आठवेल
चांदवा नि शुभ्र घन?

येशील का एकदाच
माझ्याकडे परतून
तुला डोळाभर पुन्हा
एकदाच मी पाहीन

साठवून तुला आत
डोळे मग मिटतील
सारे अश्रूही मृत्यूच्या
कवेतच झरतील


--
ऋचा

सांग ना ….

गोजिरेसे स्वप्न माझे ज्या क्षणी निसटून गेले

अवस होती आसुरी की फितुर मग झाला प्रहर

दो मनांचे माझिया निश:ब्द यावर द्वंद्व होई

 कोण चुकले जीभ का ही जहरीली झाली नजर

 

 

 

 

  

कोण चुकले काय चुकले या क्षणी सोडून दे तू 

सांग ना जाशील का रे सोडूनी माझे शहर?

उगवली संवेदनेची तार जी हृदयामध्ये 

छेड ना रे वेदनेची दौडु दे आता लहर

सांज ढळता पापणी ओलावली का सांग ना 

पाउले की थबकली वेशीवरी त्या सांग ना 

घेतलेले सोबतीचे वचन आठव एकदा 

एकदा परतून यावे वाटले का सांग ना

--ऋचा